กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทว่าจาวจาวกลับมองดูเข็มเงินเล่มนั้นพลางจมดิ่งสู่ห้วงความคิด
“พวกที่เล่นลูกไม้ลอบกัดเช่นนี้ ช่างยากจะป้องกันจริง ๆ”
เคราะห์ดีที่ช่วงนี้นางได้ร่ำเรียนวิชาแพทย์กับอาจารย์
มิเช่นนั้นคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองตายอย่างไร
“อาจารย์ ท่านรู้หรือไม่ว่าสิ่งนี้คืออะไรกัน”
เจ้าสำนักซ่งสวมถุงมือแล้วหยิบเข็มเงินเล่มนั้นขึ้นมา สีหน้าเคร่งขรึม “มีพิษ”
“จาวจาว อาจารย์จะไปคิดค้นยาถอนพิษให้เจ้าก่อน ส่วนเข็มเงินนี้... แท้จริงแล้วเป็นฝีมือผู้ใด คงต้องสืบดูให้ละเอียด”
เมื่อเห็นเข็มเงินนี้ สีหน้าของหงหลิ่วพลันซีดเผือด
เป็นภาพลวงตาหรือ เหตุใดจึงดูคุ้นตายิ่งนัก
ช่างคล้ายคลึงกับฝีมือของศิษย์พี่ยิ่ง