ตอนที่ 93 ตัดสินใจ

“พี่ชายเซียนแพทย์ ท่านจะรับเถาเยาเป็นศิษย์รักจริง ๆ หรือเจ้าคะ”

สายฝนโปรยปรายสลัวราง เถาเยากับจ้าวซิงหัวเดินอยู่บนถนนหินเขียว ใบหน้าเอียงอาย ทว่าแววตาที่ดูราวกับประหลาดใจระคนยินดีนั้นกลับพาดผ่านด้วยความหงุดหงิดรำคาญใจ

นางต้องการเพียงเครือข่ายผู้มีอำนาจอย่างจ้าวซิงหัวผู้นี้เท่านั้น

หาได้อยากจะร่ำเรียนโน่นนี่นั่นไม่

ยุ่งยากจะตายไป

ลำพังแค่สำนักศึกษาหลวงแห่งเดียวก็ทำให้นางปวดหัวพออยู่แล้ว!

จ้าวซิงหัวมิได้สังเกตเห็นความจนใจของเถาเยาแม้แต่น้อย เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงใจ “ย่อมเป็นเช่นนั้น สตรีสมควรต้องอ่านตำราให้มาก ร่ำเรียนให้มาก”

“โลกในยุคนี้สตรีมิใช่ง่ายดาย เถาเยา... เจ้าเฉลียวฉลาดถึงเพียงนี้ ย่อมต้องเข้าใจหลักเหตุผลที่ว่ามีทักษะติดตัวมากมิทำให้หนักหนา”