ตอนที่ 92 เสื่อมเสียเกียรติปัญญาชน

เฮ่อเจวี๋ยมองจาวจาวอย่างเรียบเฉย “ท่านลุงให้ข้ามาเรียกเจ้าไปกินมื้อค่ำ เพิ่งมาถึงที่นี่ได้ไม่นาน”

“คิดว่าเมื่อครู่จาวจาวคงจะ... ฝันร้ายกระมัง”

จาวจาวพยักหน้าตามน้ำทันที “ใช่แล้วเจ้าค่ะ มิเช่นนั้นจะเป็นอะไรกันไปได้เล่า”

“อย่ามากวนข้าเลยนะท่านอาจารย์จำแลง ท่านก็ใช่ว่าจะไม่รู้เสียหน่อยว่าช่วงนี้ข้าต้องอ่านตำราด้วย แล้วยังต้องคิดค้นเค้กวันเกิดให้ท่านอีก เหนื่อยมากเลยรู้หรือไม่”

“เสี่ยวจือเล่า ไปกินข้าวกันเถอะ—”

“เจ้าค่ะท่านหญิง” เสี่ยวจือพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

นายบ่าวทั้งสองพุ่งทะยานไปยังสถานที่กินมื้อค่ำทันที

ความกลัดกลุ้มใจในยามกลางวันพลันมลายหายไปจนสิ้น

ยามกินข้าว อ๋องจิ้นเห็นจาวจาวเคี้ยวตุ้ย ๆ แววตาก็เจือรอยยิ้มขึ้นมาหลายส่วน

ราวกับว่าความกังวลใจในยามกลางวันได้สลายไปเพราะเหตุนี้เช่นกัน