กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จาวจาวเคยมีช่วงเวลาประวัติด่างพร้อยเช่นนี้อยู่จริง ๆ
ยามนั้นนางเพิ่งกลับมายังจวนโหวได้ไม่นาน ยังคงเป็นช่วงเวลาที่อายุน้อยและจิตใจยังไม่โตเต็มที่
พวกเขาต่างรุมประณามจาวจาว——
“ล้วนโทษเจ้า เจ้าไม่รู้หรือว่าตนเองทำเรื่องไร้มโนธรรมเพียงใด สัตว์เดรัจฉานยังไม่เทียบเท่า!”
“ใช่แล้ว แต่เดิมพี่ใหญ่สามารถเข้าสำนักหานหลินได้ในภายภาคหน้า ท่านพ่อก็มีโอกาสได้เป็นขุนนางใหญ่ เดิมทีพี่สามยังมีโอกาสได้เป็นขุนศึก ตอนนี้กลับถูกเจ้าทำลายจนย่อยยับ!”
“พวกเราแต่เดิมก็มิได้อยากได้น้องสาวอยู่แล้ว เด็กผู้หญิงไม่มีประโยชน์อันใดแม้แต่น้อย! เจ้าเพิ่งมาก็ทำลายอนาคตของทุกคนจนหมดสิ้น พวกเราจะให้มารดาโยนเจ้าทิ้งไป!”
“……”
ถ้อยคำเหล่านี้ จาวจาวจำฝังใจ
ยามนั้นนางอายุห้าขวบ
หวาดกลัว หวาดผวา