กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่ร่างของนางเป็นตาเดียว
“นี่เป็นนางจิ้งจอกจำแลงมาจากที่ใดกัน ดูท่าทางไม่เคยร่ำเรียนกฎระเบียบมารยาทมาเลย มีที่ใดเดินเหินเยี่ยงนี้กัน?”
“นี่หรือคือคุณหนูสายตรงแห่งจวนโหวผู้นั้น...? โหวผิงหนานกระทั่งบุตรสาวยังอบรมสั่งสอนได้ไม่ดี มิน่าเล่าถึงไม่เอาถ่าน”
“พบเห็นไทเฮาแล้วไม่ทำความเคารพ? บนลำคอมีศีรษะอยู่กี่หัวให้ตัดกัน?”
“...”
เมื่อได้ยินเสียงเหล่านี้ เถาเยาจึงเพิ่งได้สติกลับมาด้วยใบหน้าซีดเผือด นางเตรียมจะคุกเข่าลงทันที “ไทเฮา หม่อมฉันเพิ่งเข้าวังเป็นครั้งแรก ยังโปรดทรงประทานอภัย...”
หาใช่ว่านางลืมทำความเคารพไม่ ทว่าก่อนที่ตนจะเกิดใหม่นั้นยังสูงส่งเป็นถึงมารดาแห่งแผ่นดิน ส่วนไทเฮาก็ตายไปนานหลายปีแล้ว
นางในฝ่ายในมีสิ่งใดที่ต้องหวาดกลัวกัน?
เป็นเพราะลืมไปเสียสนิทจริง ๆ