เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จาวจาวสูดหายใจเข้าลึก นางพยายามสังเกตภาพพันลี้ธาราและขุนเขาที่เสียหายตรงหน้า ตั้งแต่เส้นสายพู่กันแต่ละขีด ไปจนถึงโครงสร้างแสงเงา และความเข้มอ่อนของสีสัน
ในที่สุด นางก็จรดพู่กันเส้นแรกลงบนกระดาษเซวียนอันว่างเปล่า
ชั่วยามนี้ เฮ่ออวิ๋นเยียนกับเฮ่อจิ่วหมิงไม่เอ่ยคำใดอีก ทำเพียงจับจ้องเด็กสาวตรงหน้าอย่างเงียบสงัด พวกเขาเฝ้ารอการเคลื่อนไหวถัดไปของนาง
มิต้องสงสัยเลย จาวจาวมิได้ทำให้พวกเขาผิดหวังแม้แต่น้อย
ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม จาวจาวก็วาดเลียนแบบภาพพันลี้ธาราและขุนเขาม้วนแรกออกมาได้
เฮ่ออวิ๋นเยียนสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ “จาวจาววาดได้ดียิ่งนัก เคยเรียนวาดภาพมาก่อนหรือไม่”
จาวจาวพยักหน้า “อืม ข้ามักเห็นซื่อจื่อแห่งจวนโหววาดภาพบ่อย ๆ”
“มองไปมองมา ตัวข้าก็เลยพอทำเป็นอยู่บ้างนิดหน่อย”