ตอนที่ 58 ตัดใจ

ฝีเท้าของจาวจาวหยุดชะงักลงโดยสิ้นเชิง

“ฮูหยินโหว ช่างมีสายสัมพันธ์แม่ลูกอันลึกซึ้งกับบุตรีบุญธรรมผู้นั้นเสียจริงนะ”

ยามนางอายุสามขวบชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายไม่เคยได้ใช้โสมโลหิต มารดาเพียงมองอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่าส่งไปเกาะเผิงไหลแล้วย่อมไม่เป็นอันใด ทั้งยังรังเกียจว่านางเป็นเด็กผู้หญิงช่างเปราะบางเอาแต่ร้องไห้

มาบัดนี้ฮูหยินโหวกลับยินยอมตายเพื่อเถาเยา

แลกชีวิตด้วยชีวิต...

หากจะกล่าวว่าก่อนหน้านี้ ร่างกายของนางยังคงหลงเหลือความคับแค้นใจและความเจ็บปวดจากชาติภพก่อน ยังคงหลงเหลือความเพ้อฝันและความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ต่อมารดาอยู่เพียงเศษเสี้ยว

เช่นนั้นในยามนี้ ก็มลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว

จาวจาวพลันบังเกิดความรู้สึกปล่อยวางขึ้นมาวูบหนึ่ง

จุดเริ่มต้นของการเอาชีวิตรอดของเด็กทุกคน คือการตระหนักรู้อย่างแจ่มชัดว่า... มารดา มิได้รักตน

จาวจาวหันกายกลับมา น้ำเสียงราบเรียบ “ตกลง เช่นนั้นเจ้าก็ไปตายแทนเถาเยาเถิด”