ตอนที่ 55 ตกตะลึง

“ใครก็ได้ ไปเอาโลหิตสุนัขดำมาหนึ่งชาม”

“ขอรับ!”

เมื่อผู้ดูแลได้ยินคำสั่งของจาวจาว ก็รีบเร่งรุดไปจัดการทันทีอย่างไม่หยุดยั้ง

ระหว่างทางพวกเขายังพึมพำกันไม่หยุด

“นี่ พวกเจ้าว่าคุณหนูน้อยคนนี้เป็นลูกหลานบ้านไหนกัน ไม่ใช่เด็กธรรมดาเลยนะ...”

หากเปลี่ยนเป็นคุณหนูคนอื่นพูดเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางข่มขวัญเหล่าผู้มีอำนาจเต็มเรือนได้เป็นแน่!

ทว่าจาวจาว นางทำได้

เหล่าสาวใช้ต่างก็หวาดหวั่นอยู่ในใจ ไม่กล้าวิพากษ์วิจารณ์มากความ

ครั้นบ่าวไพร่ประคองชามโลหิตสุนัขดำกลับมา ก็ต้องตกตะลึงงันกับภาพตรงหน้าอีกครั้ง!

ดรุณีน้อยในอาภรณ์สีแดงถือไม้ท้อสื่ออัสนีหนึ่งท่อน พลิ้วไหวไปทั่วลานเรือนดุจมังกรเริงระบำ ชายกระโปรงสีแดงยามต้องสายลมชิงเฟิงดูราวกับแสงสนธยาอันงดงามตระการตา ทว่าเมื่อผู้คนได้สติกลับมา รอบกายนางก็ปรากฏแผนผังปากว้าขึ้นแล้วหนึ่งผืน