กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พระชายารองชะงักไปเล็กน้อย บัดนี้นางตกอยู่ในสภาพผิดหวังถึงที่สุด ไม่อาจทนฟัง “ถ้อยคำปลอบประโลม” เช่นนี้ได้จริง ๆ
นางสะกดเพลิงโทสะอย่างสุดกำลัง น้ำเสียงเย็นชาลงหลายส่วน “รบกวนเจ้า ไสหัวออกไปจากที่นี่เสีย”
อ๋องตวนมาช้า เมื่อเขาเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็กังวลอยู่บ้าง “เจียวเจียว นางเป็นหลานสาวตัวน้อยของเปิ่นหวัง อย่าได้ไร้มารยาท”
สิ้นเสียง มือเล็ก ๆ ของจาวจาวก็ทาบลงบนหน้าผากของพระชายารองอย่างเฉียบขาดรวดเร็ว
“มนตร์สงบจิต”
ดุจดั่งสายธารอันใสกระจ่างยามหิมะแรกละลายรินรดลงมา ทำให้พระชายารองที่เดิมทีอารมณ์พลุ่งพล่านได้รับการปลอบประโลมลงในชั่วพริบตา
นางมองจาวจาวด้วยความตกตะลึง “จาวจาว……?”
เมื่อครู่ เกิดอะไรกันขึ้น?