ตอนที่ 36 สั่นคลอน

จวนโหวผิงหนาน

ยามที่เถาเยาถูกปล่อยตัวออกมา นางมีสภาพไม่ต่างอันใดกับมะเขือถูกน้ำค้างแข็ง

คล้ายดั่งสูญสิ้นทั้งเรี่ยวแรงและสิ้นไร้หนทาง

เมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันมานี้ นางก็แทบจะเสียสติ “...เรื่องเช่นนี้เป็นไปไม่ได้”

ชาติก่อน ชัดเจนว่าอ๋องจิ้นยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกหกปีถึงจะกลับมายืนได้ใหม่อีกครั้ง

ไฉนชาตินี้ถึงได้รวดเร็วเพียงนี้กัน??

นึกไม่ถึงเลยว่า... นึกไม่ถึงเลยว่าจะปล่อยให้จาวจาวมาชุบมือเปิบเช่นนี้ได้!

สิ่งที่ทำให้นางยากจะยอมรับได้มากที่สุด ก็คือการที่เซิ่งพานอันกลับพลาดโอกาสทองจากชาติก่อนไป

เทศกาลโคมไฟครานี้ไม่เพียงไม่ได้เงิน ซ้ำยังขาดทุนย่อยยับไปถึงเพียงนั้น

เช่นนั้นพี่สองจะยังเป็นพ่อค้าหลวงอันดับหนึ่งได้อย่างไรเล่า??