ตอนที่ 35 ลักพาตัวคน

ทว่านักพรตชิงซวีมองดวงตากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้มคู่นั้นของจาวจาว พลันบังเกิดความรู้สึกว่าไม่อาจล่วงเกินได้ขึ้นมา

……รู้สึกอยู่เสมอว่าเด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้เหมือนกับท่านพ่ออ๋องจิ้นของนาง ทั้งหมดล้วนเป็นพวกจิตใจดำมืดดั่งอสรพิษร้ายกาจ

ช่างเถิด ช่างเถิด

หลังจากนั้น อ๋องจิ้นส่งคนยกน้ำชาและขนมหวานเข้ามา คนกลุ่มหนึ่งนั่งสนทนากันไปเรื่อยเปื่อยอยู่ในห้องโถงใหญ่

ความสัมพันธ์พ่อลูกระหว่างอ๋องจิ้นกับจักรพรรดิซู่เฟิงยังคงตึงเครียด ยิ่งคุยก็ยิ่งชะงักงัน

ทว่าจาวจาวกลับสนทนากับนักพรตชิงซวีอย่างรื่นรมย์ยิ่งนัก

“แม่หนูน้อยอย่างเจ้ารู้ความไม่น้อยเลยจริง ๆ!” นักพรตชิงซวีเผยสีหน้าตื่นตะลึงเหลือล้น “หรือว่า ข้าได้สั่งสอนสิ่งเหล่านี้ให้เจ้าในฝันจริง ๆ รึ”

จาวจาวพยักหน้า “อื้อหืม~”

นักพรตชิงซวี: “เช่นนั้นข้าในฝันก็คงจะยินดียิ่งนัก ศิษย์ที่ผิดมนุษย์มนาเยี่ยงเจ้าช่างหาได้ยากยิ่งจริง ๆ”