กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฮ่อหลินยวนสวมใส่อาภรณ์ดำเร้นลับ ลวดลายกระเรียนเมฆาที่ปักด้วยดิ้นทองทอประกายระยับใต้แสงตะวัน ขับเน้นให้บุรุษหนุ่มดูสุขุมสูงศักดิ์ แผ่ซ่านความโดดเดี่ยวเหน็บหนาวดั่งอยู่บนยอดเขาสูง
ใบหน้าของเขาดูประหนึ่งบุปผางามบนยอดเขาสูงส่ง ทว่ากลับมีดวงตาจิ้งจอกอันเย้ายวน หางตามักจะยกสูงขึ้นอย่างหยอกเย้า แฝงไว้ด้วยรอยยิ้มหยอกล้อบางเบา
คนผู้นี้ นับเป็นบุรุษรูปงามผู้มีท่วงท่าดั่งเซียนและสง่างามดุจกระเรียนอย่างแท้จริง
เพียงแต่...
จาวจาวรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง “ภูเขาหลงหู่ นักพรตชิงซวีหรือ?...”
เขาถึงกับรู้แล้วรึ
มิน่าเล่า วันนั้นเพื่อขัดขวางเฮ่ออวิ๋นเยียนนางร้อนใจเกินไป ชั่วประเดี๋ยวที่ไม่ทันระวังจึงเผลอเผยความลับก้นหีบของตนเองออกไปเสียได้