กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภูเขาชิงเฟิง
ยามที่ขบวนคนจากจวนอ๋องรุดมาถึงที่แห่งนี้ พวกเขาก็ตะลึงงันไปตาม ๆ กัน
น้ำป่าภูเขา... ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกินจริง ๆ
ผืนดินโคลนกว้างใหญ่ไพศาลปะปนกับสายฝนซัดกระหน่ำลงมา แทบจะกลบฝังหมู่บ้านหงเหยียนที่อยู่เชิงเขาจนมิด
ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนคาดไม่ถึงก็คือ...
ชาวบ้านที่นี่กลับไร้รอยขีดข่วนอย่างน่าอัศจรรย์
“อะไรกัน” จู๋อิ่งตะลึงงัน รีบเอ่ยถามทันที “พวกเจ้าล่วงรู้น้ำป่าภูเขาล่วงหน้าอย่างนั้นหรือ”
“มิใช่พวกข้าน้อย” หัวหน้าหมู่บ้านหงเหยียนหลังจากทราบสถานะของอีกฝ่าย ก็กราบเรียนเรื่องราวทุกอย่างอย่างละเอียดละออไม่มีตกหล่น