ตอนที่ 4 ปาฏิหาริย์

แม้จาวจาวจะได้รับบาดเจ็บสาหัส ทว่าอ๋องจิ้นได้เชื้อเชิญหมอเทวดาอวิ๋นมารักษาอยู่หลายวัน อีกทั้งก่อนจากมานางยังได้ทิ้งวิชาลับคำสาปไว้ที่จวนโหว

มีโชคชะตาของจวนโหวคอยหล่อเลี้ยง บาดแผลของนางย่อมหายดีอย่างรวดเร็ว

ตำหนักจาวหยาง ห้องนอนสตรี

เฮ่ออวี่ชวนนั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็น แสงตะวันทาบทาใบหน้าผุดผ่องหล่อเหลาด้วยประกายสีทอง ขับเน้นให้ดวงตาอันอ่อนโยนทอประกายระยิบระยับ

“ข้าให้จู๋อิ่งไปจัดซื้อข้าวของมาให้เจ้าไม่น้อย บุตรสาวของเปิ่นหวัง ทั้งเครื่องนุ่งห่ม อาหารการกิน ที่อยู่อาศัย และการเดินทาง ย่อมต้องใช้ของที่ดีที่สุด”

“เจ้ามิต้องไปใส่ใจสิ่งที่เถาเยามี ต่อไปของที่เจ้าใช้จะดีกว่านางถึงสิบล้านเท่า”

“ที่นี่คือตำหนักจาวหยางในจวนอ๋อง ต่อไปจะเป็นที่พักของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว จะไม่มีผู้ใดมาแย่งชิงไป”

“ต่อไปนี้เจ้าแซ่เฮ่อแล้ว ความจริงท่านพ่ออยากจะลักพาตัวเจ้ามาตั้งนานแล้ว โชคดีที่พวกตาบอดแห่งจวนโหวไม่รู้จักทะนุถนอม”

จาวจาวจึงค่อยช้อนตาขึ้นสังเกตสภาพภายในห้อง

เป็นเช่นนั้นจริง ๆ