กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“น้องสาว ช่วงนี้เจ้าย้ายไปอยู่ที่เรือนพักด้านข้างเถิด”
“ท่านพ่อรับบุตรีบุญธรรมมาคนหนึ่ง ข้างนอกเป็นช่วงฤดูหนาวเหน็บหนาว เถาเยาชาติกำเนิดน่าเวทนาไร้บ้านให้พึ่งพิง ยามนี้ยังติดไข้หวัดอีก”
“ห้องของเจ้านี้มีเตาอุ่นสบาย ใช้ให้นางพักรักษาตัวพอดี”
จาวจาวนอนอยู่บนตั่งเจ็บปวดจนลมหายใจสั่นสะท้าน ทว่ากลับยินดีปรีดากับการรับรู้ถึงความเจ็บปวดนี้
——นางมิใช่ผีอีกต่อไป แต่ได้เกิดใหม่แล้ว!
ชาติก่อนนางเอาอกเอาใจคนในครอบครัวแทบเป็นบ้า ยินยอมทำทุกสิ่งเพื่อพวกเขา
ทว่าท่านพ่อกลับพานบุตรีบุญธรรมผู้หนึ่งกลับมา กล่าวว่านางคือหงส์ทองคำที่นำพาความเจริญรุ่งเรืองมาสู่จวนโหว แย่งชิงตำแหน่งฮองเฮาที่ท่านปู่ช่วงชิงมาให้จาวจาวไป
เพื่อเอาใจบุตรีบุญธรรม ถึงกับปล่อยให้จาวจาวอดตายทั้งเป็น……