กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 142 ผู้คนจิตใจสับสนหวาดกลัว
หนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งเด็กเข้ากันได้เป็นอย่างดี เสิ่นกังอี้มองดูปราดหนึ่ง ก่อนจะหน้าดำคร่ำเครียดเข้ามาอุ้มเสิ่นเนี่ยนไป “นายควรไปได้แล้ว”
ใคร ๆ ก็ฟังออกว่าเสิ่นกังอี้กำลังไล่คนแล้ว
“ไม่ใช่สิ นี่ลูกสาวบุญธรรมที่ฉันเพิ่งรับนะ ขอฉันอุ้มอีกสักแป๊บเถอะ”
ฟู่กั๋วฮุยอุ้มเสิ่นเนี่ยนกลับไปอีกครั้ง สีหน้าของเสิ่นกังอี้ยิ่งนานยิ่งมืดมนลงเรื่อย ๆ ฟู่กั๋วฮุยเห็นว่าสหายคนนี้กำลังจะโมโหขึ้นมาจริง ๆ แล้ว จึงยอมหยิบห่อข้าวของแล้วเตรียมเดินจากไป
“ไม่กินข้าวเหรอ?”
“คุณป้าครับ ไม่กินแล้วครับ ตั๋วรถซื้อไว้เรียบร้อยแล้ว”
เว่ยซูเฟินได้ยินว่าเร่งรีบขนาดนี้ก็รีบไปที่ครัวหลังบ้าน ต้มไข่ต้มหลายฟองให้ฟู่กั๋วฮุยพกติดตัวไป ยามนี้ทั้งสองครอบครัวนับเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ฟู่กั๋วฮุยก็ไม่ได้เสแสร้งและรับไว้ด้วยความเต็มใจ