กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 141 รับพ่อบุญธรรม
เสิ่นเนี่ยนเอียงคอรับมองเว่ยซูเฟิน ทำไมเหล่าสหายตัวน้อยถึงไม่เข้าไป ข้างใน แล้วทำไมกระต่ายถึงเข้าไปได้ล่ะ
“ใช่แล้ว ไก่ไม่หนาวหรอก”
เสิ่นเนี่ยนได้ฟังก็ผงกศีรษะอย่างไม่ไร้เดียงสา ย่าของเธอพูดอะไรก็คือสิ่งนั้น คำพูดของย่าเธอต้องถูกต้องแน่นอน
เสิ่นเนี่ยนเชื่อฟังคำพูดของเว่ยซูเฟินมาโดยตลอด ด้วยเหตุนี้ก้อนเนื้อน้อยหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กจึงเล่นกันอยู่ในห้องโถงกลางบ้าน เว่ยซูเฟิน จุดเตาถ่านต้มน้ำขิงน้ำตาลอ้อย
“กวายเป่า หนูอย่า ยื่นมือไปจับนะรู้ไหม”
“รู้แล้วค่า~”
เสิ่นเนี่ยนว่าง่ายมาก เรื่องที่รับคำแล้วย่อมรักษาคำพูดเสมอ หลัก ๆ เป็นเพราะปู่ย่าและพ่อแม่ของเธอรักษาคำพูดตามสัญญาที่ให้ไว้กับเธอเสมอ เธอจึงไม่หลอกลวงคนอื่นเช่นกัน