กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 120 ยุคสมัยพิเศษ เสิ่นเนี่ยนหาความสุขให้ตัวเอง
เว่ยซูเฟินกำลังเด็ดผัก เสิ่นเนี่ยนยื่นมือไปดึงใบผักกาดขาวชิ้นหนึ่งออกจากตะกร้าอย่างคุ้นเคยแล้วส่งให้กระต่ายที่นอนหมอบอยู่ข้าง ๆ กิน
“กิน กินเยอะ ๆ นะ~”
เจ้ากระต่ายน้อยมีชื่อเป็นของตัวเองแล้ว เสิ่นเนี่ยนชอบขนสีขาวบนตัวมันที่สุด จึงตั้งชื่อให้มันว่าเหมาหมา
ก้อนแป้งนมน้อยที่เพิ่งพูดจับต้นชนปลายไม่ค่อยถูกยังไม่มีความรู้มากนัก ระบบความคิดก็ประหลาด แถมยังกระตือรือร้นตั้งชื่อให้สัตว์ทุกตัวในบ้านอีกต่างหาก
กระต่ายขนสีขาวชื่อเหมาหมา แม่ไก่สีเหลืองในบ้านชื่อเซ่อเซ่อ...
สรุปคือไม่มีชื่อไหนปกติสักชื่อ ขึ้นอยู่กับว่าระดับความรู้ของก้อนแป้งนมน้อยไปถึงขั้นไหนแล้วเท่านั้น
เจ้ากระต่ายน้อย: “...” บางครั้งก็รู้สึกหมดทางสูัจริง ๆ