กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 119 ก้อนแป้งนมน้อยเสิ่นเนี่ยนอายุ 2 ขวบแล้ว
พอเสิ่นหมิงเซวียนยินว่าจะต้องไปเป็นบุตรชายของเรือนที่สามก็ไม่พอใจทันที “ท่านแม่ ผมไม่ไปเป็นบุตรชายเรือนที่สามหรอกนะ”
“ถ้าอย่างนั้นแกก็อย่าให้ออกนอกบ้าน เดี๋ยวโดนหลอกเอาไป ตอนนี้พ่อของพวกแกไม่อยู่ แม่คงหาแกไม่เจอแน่”
เสิ่นหมิงเซวียนพยักหน้า รับปากว่าไม่ว่าจะไปไหนก็จะมีพี่ใหญ่ไปด้วยเสมอ ถ้าพี่ใหญ่ไม่อยู่เขาก็จะคุยเล่นเป็นเพื่อนน้องสาวอยู่ที่บ้าน ไม่วิ่งออกไปข้างนอก
“ต้องจำคำของแม่ไว้ ห้ามวิ่งออกไปคนเดียวเด็ดขาด”
“ครับ”
เสิ่นหมิงเซวียนสลักคำไว้ในใจ เสิ่นหมิงหล่างเหลือบมองน้องชายของตน
ในใจไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ไม่ว่าอย่างไรกระทั่งจะไปปลดสุขาก็ยังต้องลากเสิ่นหมิงเซวียนไปด้วยกัน