บทที่ 16 การกราบไหว้เซ่นสรวง

"คนที่สามารถฟื้นคืนชีพกลับมาได้ ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ"

ใครบางคนเห็นเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมาเสียงเบา

ผู้เฒ่าประมงด้านข้างก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้ "เห็นแล้วใช่หรือไม่ ข้าบอกแล้วว่าเหอซิ่วไฉผู้นี้ในยามนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง!"

ภาพที่เห็นในวันนั้น เขาเห็นมาอย่างเต็มสองตา ไม่มีทางผิดพลาดอย่างแน่นอน

ฝูงชนได้ยินดังนั้นต่างก็หันมาสบตากันอย่างเงียบงันไร้คำพูด

"นางหลี่ เจ้าตั้งใจจะมาหาเหอซิ่วไฉเพื่อถามไถ่เรื่องราวในวันนี้ไม่ใช่รึ? ไยยังไม่รีบก้าวไปเคาะประตูอีกเล่า?"

คนข้าง ๆ เห็นเช่นนั้นก็รีบเอ่ยเตือนสติขึ้นมาคำหนึ่ง

นางหลี่ได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้ารับทันที ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังและเคาะประตูเบา ๆ

ทันทีที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น สายลมอันบริสุทธิ์รอบด้านก็พลันสลายตัวหายไป ยิ่งทำให้ฝูงชนพากันส่งเสียงร้องอุทานด้วยความอัศจรรย์ใจขึ้นมาอีกระลอก