บทที่ 14 ของบรรณาการ

"ของบรรณาการรึ?"

เหอซิ่วหยวนได้ยินดังนั้นก็พลันรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย

สายตาของเขาทอดมองไปยังต้นท้อตรงหน้า แววตาแฝงไว้ด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ

ต้นท้อที่อยู่ตรงหน้าเขาในยามนี้ ลำต้นส่วนใหญ่ผุพังแห้งเหี่ยว ดูราวกับไร้ซึ่งพลังชีวิตไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ก็ไม่เคยมีผู้ใดได้เห็นต้นท้อต้นนี้ผลิดอกออกผลอีกเลย

นี่มันเพราะเหตุใดกันแน่?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เหอซิ่วหยวนจึงหันไปเอ่ยถามลูกค้าคนอื่น ๆ ข้างกายด้วยความสงสัย "ต้นท้อต้นนี้ ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นมันผลิดอกออกผลเลยนะขอรับ หรือว่ามันจะกลายเป็นต้นไม้ตายซากไปแล้ว?"

"เฮ้อ..."

เมื่อได้ยินเช่นนั้น บรรดาลูกค้าโต๊ะข้าง ๆ ต่างก็พากันส่ายหน้าพลางทอดถอนใจ

"นี่แหละคือเรื่องที่พวกเรากำลังจะเล่าต่อไป"