บทที่ 6 คำเล่าลือเรื่องเซียน

“พี่เหอ ท่านกำลังคิดสิ่งใดอยู่รึ?”

เมื่อเห็นเหอซิวหยวนเอาแต่นั่งครุ่นคิด เหล่าถงเซิงที่อยู่ด้านข้างก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นทันที

พวกเขานั้นนึกอิจฉาเหอซิวหยวนยิ่งนัก อายุเพียงเท่านี้ก็สอบผ่านเป็นซิ่วไฉได้แล้ว หากวันหน้าพยายามเพิ่มอีกสักหน่อย การจะสอบได้เป็นจวี่เหรินย่อมอยู่แค่เอื้อมแน่นอน

และหากเหอซิวหยวนสอบได้เป็นจวี่เหรินเมื่อใด นั่นก็หมายความว่าเขาสามารถเข้ารับราชการเป็นขุนนางได้แล้ว

หรือต่อให้มิได้เข้ารับราชการ ราชสำนักก็ยังคงมีเบี้ยหวัดพระราชทานให้ทุกเดือน

กล่าวได้ว่า นี่คือการก้าวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในก้าวเดียวอย่างแท้จริง

“ทุกท่าน... เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญเซียนบ้างหรือไม่?”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายเอ่ยถาม หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เหอซิวหยวนก็ยังคงเลือกที่จะถามออกไป