บทที่ 5 สืบข่าว

“ถึงฝั่งแล้ว!”

หลังจากผ่านการไล่ล่าอย่างกระชั้นชิด ในที่สุดแพไม้ไผ่ก็แล่นเข้าเทียบท่าและหยุดนิ่งอย่างมั่นคง

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋อวิ๋นที่อยู่บนแพก็รีบเอ่ยเตือนเหอซิวหยวนทันที “รีบขึ้นฝั่งเร็วเข้า! พอขึ้นฝั่งไปแล้ว เขาก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้แล้ว!”

เหอซิวหยวนไม่กล้าชักช้า รีบก้าวเท้าขึ้นฝั่งทันที

ติงเม่าฉินที่อยู่ใต้ผืนน้ำเห็นเหอซิวหยวนขึ้นฝั่งไปได้ก็แผดเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น ทว่าเขากลับหมดปัญญาจะทำสิ่งใดได้อีก

เป็นจริงดังที่อู๋อวิ๋นกล่าวไว้ ตราบใดที่เหอซิวหยวนอยู่บนบก พรายน้ำอย่างเขาก็มิอาจล่วงล้ำเข้าไปทำอันตรายได้

ติงเม่าฉินจ้องมองเหอซิวหยวนที่ยืนอยู่บนฝั่งพลางแผดเสียงคำรามอีกครั้ง ก่อนจะตวัดสายตาคั่งแค้นไปทางอู๋อวิ๋น จากนั้นจึงดำดิ่งหายลับไปใต้ผืนน้ำ