กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 หอหมื่นสมบัติ
หลังถูกเด็กนี่ก่อกวน หลิวหนิงก็ได้สติกลับมาในทันที อดหน้าแดงไม่ได้ แต่ด้วยหลักการที่ว่าตนไม่กระดากใจ คนกระดากใจก็คือคนอื่น เขาจึงหน้าด้านแก้ตัวว่า
“แม่นาง พวกเราเคยพบกันที่ใดมาก่อนหรือไม่ แม่นางมีนามว่าเอ้อร์หนิวหรือ”
“ไอ้ ๆ ๆ ข้าบอกแล้วไงท่านเซียน วิธีจีบแบบนี้เชยเกินไปแล้ว แม้แต่เด็กอย่างข้ายังหลอกไม่ได้ ยังคิดจะหลอกหญิงสาวอีกหรือ?” เจ้าปากกว้างที่ยืนขวางอยู่ตรงกลางเอ่ยขึ้นผิดกาลเทศะ
แม้หลิวหนิงจะหน้าหนาเพียงใด ก็ทนถูกเปิดโปงต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ไม่ไหว อดหัวเราะแห้ง ๆ ไม่ได้
“ฮ่า ๆ ไม่มีเจตนาอื่นหรอก แค่อยากซื้อสมุนไพรสักหน่อยเท่านั้น ฮ่า ๆ” หลิวหนิงหัวเราะอย่างกระอักกระอ่วน