กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 หญิงสาวชุดเขียว
“ผู้อาวุโส ท่านไม่ต้องกลัว เฒ่าซุนต้องโดนด่าถึงจะได้เรื่อง หากข้าไม่ด่าเขาอยู่บ่อย ๆ ร้านเล็ก ๆ นั่นคงเจ๊งไปนานแล้ว” หลังหลิวหนิงกับนายหน้าน้อยออกจากร้านของเฒ่าซุน เจ้าปากกว้างก็พึมพำไม่หยุด
“เจ้ากับผู้อาวุโสคนนั้นอยู่ด้วยกันแบบนี้หรือ” หลิวหนิงถามอย่างอดขำไม่ได้
“ก็ใช่น่ะสิ ชายชรานั่นขี้เกียจจะตาย ไม่ด่าก็ไม่ได้เรื่อง” นายหน้าน้อยปากกว้างเอ่ยอย่างขุ่นเคือง
“ผู้อาวุโสซุนไม่โกรธหรือ” หลิวหนิงถาม
“จะไม่โกรธได้อย่างไร? โกรธทุกครั้งนั่นแหละ เอาแต่ไล่ให้ข้าไสหัวไป ไม่คิดเปลี่ยนคำพูดใหม่บ้างเลย” นายหน้าน้อยเอ่ยอย่างไม่เป็นธรรม
“เจ้าไม่กลัวผู้อาวุโสซุนจะเอาจริงกับเจ้าหรือ” หลิวหนิงถามอย่างประหลาดใจ