กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อย่างมากก็แค่เรียกคนมาเพิ่มอีกหน่อยให้ตามไปด้วย
ซูฉิงกลอกตาไปมา ก่อนกล่าวกับจางซื่ออย่างซาบซึ้งว่า “ขอบคุณนะ รอจิ่วเยี่ยมาแล้ว ฉันจะช่วยพูดชมคุณต่อหน้าเขาสักสองสามประโยค”
“ขอบคุณ” จางซื่อหัวเราะอย่างซื่อ ๆ
แม้จะไม่เข้าใจว่าจิ่วเยี่ยคิดจะทำอะไร แต่เขาดูออกว่าในใจจิ่วเยี่ย ซูฉิงไม่ใช่คนธรรมดา
หากซูฉิงช่วยพูดชมเขาต่อหน้าจิ่วเยี่ยได้ ไม่แน่ว่าพอจิ่วเยี่ยอารมณ์ดี อาจมอบเงินก้อนโตให้เขาก็ได้
ดวงตาของซูฉิงถูกปิดไว้ มือก็ถูกมัด จากนั้นถูกยัดเข้าไปในรถ
ระหว่างทาง เธอกล่าวอย่างเจ็บปวดว่า “แกะมือฉันออกได้ไหม ฉันทรมานมาก”
“ไม่ได้” จางซื่อปฏิเสธ เขามองออกแล้วว่ายัยผู้หญิงคนนี้รู้จักคืบเอาศอกเป็นที่สุด