กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มีเหรอ?” ซูฉิงมองโจวหวยจิ่นอย่างสงสัย “ไม่เห็นเปรี้ยวเลย”
ล้วนเป็นอาหารที่ไม่ได้ใส่น้ำส้มสายชู แล้วจะเปรี้ยวได้อย่างไร?
“เปรี้ยวแล้ว” โจวหวยจิ่นตอบอย่างมั่นใจ
ซูฉิงกลอกตาไปมา เมื่อนึกอะไรบางอย่างออก มุมปากก็กระตุก
เธอพูดอย่างจริงจังว่า “ถึงภายนอกอวิ๋นโจวกับถังถังจะไม่ได้เรียกคุณว่าพ่อ แต่ความรักที่คุณมีให้พวกเขา พวกเขารับรู้ได้ เพียงแต่หลายปีมานี้ไม่เคยเรียกพ่อมาก่อน จึงยังไม่ค่อยชิน”
เธอมองออกว่าไม่ว่าจะเป็นโจวหวยจิ่นหรือคนอื่น ๆ ในตระกูลโจว พวกเขาต่างจริงใจและดีกับอวิ๋นโจวกับถังถัง
คงเป็นเพราะตอนเด็ก ๆ เธอเป็นคนเลี้ยงดูอวิ๋นโจวกับถังถังมาตลอด