กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังมื้ออาหาร เจี่ยวั่งชวนถือซองจดหมายไว้ในมือ ใบหน้าแดงก่ำขณะมองหานหงป๋อ
หานหงป๋อพูดอย่างเข้าใจ “รีบไปเถอะ”
“ขอบคุณผู้บังคับบัญชา” เจี่ยวั่งชวนโค้งคำนับหานหงป๋ออย่างสุดซึ้ง ก่อนก้าวยาว ๆ จากไป
หานหงป๋อมองแผ่นหลังของเจี่ยวั่งชวนที่เดินจากไป แล้วพึมพำเสียงเบา “ไอ้หนุ่ม อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ”
…
ตอนที่ฟางหวยหย่วนไปตรวจคนไข้ในห้องพักผู้ป่วย เขาเขียนเวชระเบียนไปพลางพูดกับซูฉิงไปพลาง “แม่ของเจี่ยวั่งชวนเป็นมะเร็งกระเพาะอาหาร”
ซูฉิงชะงักไป
เธอเหลือบมองฟางหวยหย่วน
แล้วหัวเราะเบา ๆ “สวรรค์มีตา แม่ของเจี่ยวั่งชวนเคยรังแกอวิ๋นเช่อไม่น้อย”
ฟางหวยหย่วนไม่ได้พูดอะไร หลังเขียนตัวอักษรสุดท้ายเสร็จ ก็กล่าวว่า “พักผ่อนให้ดี”