กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงหน้าแดงขึ้นมา เธอประคองโจวหวยจิ่นให้นอนลงบนเตียงด้วยท่าทางค่อนข้างกระชากกระชั้น ก่อนเดินกะเผลกไปเปิดประตู
“พี่สะใภ้” เฮ่อสิงโจวหัวเราะแฮะ ๆ แล้วพูดอย่างกระดากใจ “ผมมาไม่ถูกจังหวะเลย”
“เข้ามาสิ” ซูฉิงไม่รู้จะอธิบายเหตุการณ์ไม่คาดคิดเมื่อครู่อย่างไร จึงหันหลังเดินกะเผลกกลับไปข้างเตียงผู้ป่วย
เฮ่อสิงโจวขยิบตาทำสีหน้าล้อเลียนโจวหวยจิ่น มุมปากของโจวหวยจิ่นยกขึ้นเล็กน้อย
เมื่อเหลือบเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของซูฉิง เขาจึงนึกถึงเรื่องเศร้าที่สุดในชีวิตจนครบทุกเรื่อง ถึงได้กดมุมปากไม่ให้ยกขึ้นอีก
“มีธุระอะไร?”
เฮ่อสิงโจววางถุงตาข่ายในมือลงบนโต๊ะ เมื่อเห็นว่าบนโต๊ะมีถุงตาข่ายใส่ของกินอีก 2 ถุงอยู่แล้ว เขาก็ไม่ได้ถามอะไร