กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพื่อไม่ให้ลั่วเวยเปลี่ยนใจ จางต้าจวนปิดประตูห้องคนไข้ตอนเดินออกไป แล้วยืนที่หน้าประตูพูดเสียงดัง “ฉันเห็นเวยเวยโตมาตั้งแต่เล็ก เป็นเด็กสาวที่ดี น่าเสียดายที่ลูกชายฉันไม่มีวาสนา ไม่อย่างนั้นฉันก็คงได้ลูกสะใภ้ดี ๆ แบบนี้”
ลั่วเวยเพิ่งยกเท้าขึ้นจะเดินออกไป พอได้ยินคำพูดของจางต้าจวน เท้าก็ชะงักค้างกลางอากาศ สีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง
เธอไม่อยากเก็บกวาดอึฉี่ให้เจี่ยลี่หัว ก็ไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของเธอสักหน่อย
แต่พอได้ยินคำพูดของจางต้าจวน ถ้าเธอเดินออกไปตอนนี้ คนอื่นจะไม่คิดว่าเธอใจไม่ดีหรือ