กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ก็ ก็แค่อาหารที่เขาจัดสรรให้วันนี้” เจี่ยลี่หัวพูดเบา ๆ
เส้นเลือดที่หน้าผากของเจี่ยวั่งชวนเต้นตุบ ๆ
เพื่อซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้เจี่ยลี่หัว เงินที่เขาขอยืมมาก็ยังไม่ได้ใช้คืน เงินเดือนก็ยังไม่ออก ตอนนี้กระเป๋าของเขาโล่งยิ่งกว่าหน้าตัวเอง เขาจึงไปขอยืมเงินเพื่อนทหารอีก 15 หยวน แล้วรีบรุดไปที่ร้านอาหารของรัฐ
ภายใต้สายตาดูแคลนของพนักงาน เจี่ยวั่งชวนจ่ายเงินเสร็จก็หน้าดำคร่ำเคร่งลากเจี่ยลี่หัวออกมา
ยืนอยู่ข้างถนน มือทั้งสองเท้าสะเอว อกกระเพื่อมแรงด้วยความโกรธ “เธอไปพูดอะไรกับเจียงเว่ยตง? คู่ที่ดีขนาดนี้เธอยังทำให้พังได้?”