กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงกลัวว่าอีกฝ่ายจะไหวตัว จึงไม่มองไปทางนั้นอีก แต่ขาของเธอกลับสั่นด้วยความประหม่าโดยไม่รู้ตัว
เธอไม่รู้ว่าภารกิจครั้งนี้ของโจวหวยจิ่นเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือไม่ หากไม่ใช่ เธอจะบอกเขาอย่างไรโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว
ขณะที่เธอร้อนใจจนเหงื่อซึมหน้าผาก ก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตู้โดยสาร มีคนหลายคนเดินไปเดินมาไม่หยุด บางคนที่เดินออกไป พอกลับเข้ามาก็ไม่ใช่คนเดิมแล้ว
คนเหล่านั้นล้วนหน้าตาธรรมดา แต่งตัวธรรมดา หากปะปนอยู่ในฝูงชนก็แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
จู่ ๆ ก็มีคนมานั่งตรงข้ามเธอ คนคนนั้นคือโจวหวยจิ่น
เขาทำท่าเหมือนอันธพาล มองเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย “แม่สาวน้อย นั่งรถไฟมาคนเดียวเหรอ?”
ซูฉิง “...”