กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายคนนั้นหน้าซีดเผือด เหงื่อเม็ดใหญ่เท่าเมล็ดถั่วไหลกลิ้งลงมาตามใบหน้า เขารัดคอหลัวจือเซี่ยแน่น มือที่ถือกริชสั่นด้วยความตื่นตระหนก
หลัวจือเซี่ยถูกรัดจนหายใจไม่ออก พอรู้สึกว่าคมมีดเฉือนผ่านลำคอ ความเจ็บแปลบก็ทำให้เธอกลัวจนไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย เพราะกลัวว่าชายคนนั้นจะปาดคอเธอ
“ถือให้มั่นหน่อย ฆ่าโดยไม่ตั้งใจก็ถือว่าฆ่าเหมือนกัน!” เฮ่อสิงโจวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ถ้านายตั้งใจฆ่าคนจริง ๆ แล้วถูกประหารชีวิตก็คงไม่น่าเสียดาย แต่ถ้าพลาดไปฆ่าเข้า จุ๊ จุ๊ ฉันยังเสียดายแทนนายเลย!”
ชายคนนั้นเกร็งไปทั้งตัว เสื้อด้านหลังเปียกชุ่มด้วยเหงื่อจากความตื่นตระหนก แต่เขาก็ฝืนบังคับมือไม่ให้สั่นจนได้