กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หยางสวินกับหม่าชิงซานเดิมยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่พูดอะไร พอเห็นเจี่ยวั่งชวนทำท่าอยากจะกินคน ทั้งสองก็เดินเข้าไป กันเฝิงอวิ๋นเช่อไว้ข้างหลัง
เจี่ยวั่งชวน “…”
เขาจึงเพิ่งสังเกตเห็นหม่าชิงซาน
คนคนนี้ล่ำสันมาก กล้ามเนื้อล่ำไปทั้งตัว พอเห็นก็รู้ว่าเป็นคนฝึกวิชา
จากสรีระและสีหน้าท่าทางของเขา ไม่ยากที่จะดูออกว่าเขาเคยเป็นทหาร
หยางสวินเอ่ยขึ้น “สหายท่านนี้ ผมกับสหายเฝิงเป็นแค่เพื่อนทั่วไปเท่านั้น ขออย่าได้กล่าวหาใส่ร้ายกันเลย”
เจี่ยวั่งชวนมองไปที่หยางสวิน แค่นเสียงหึ “ผู้ชายกับผู้หญิงดี ๆ ที่ไหนเขาตั้งแต่เช้ายืนคุยกันบ้าง?”
เขาไม่เคยเห็นเฝิงอวิ๋นเช่อยิ้มมีความสุขขนาดนี้กับผู้ชายคนไหนมาก่อน