กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูฉิงเดินไปสองก้าว ไม่เห็นโจวหวยจิ่นตามมา จึงหันกลับไปถามว่า “คุณมีธุระต้องไปทำหรือ”
“ไม่มี” โจวหวยจิ่นได้สติ รีบตามเข้าไป
เห็นว่าบ้านถูกซูฉิงจัดเก็บเรียบร้อยเป็นระเบียบ อบอุ่นเหลือเกิน เขาเฝ้าคาดหวังว่าวันที่เขาได้ย้ายเข้ามาอยู่จะมีความสุขสักเพียงใด
เสียงฝีเท้าดังต๊อกแต๊ก ๆ ดังมาจากบันได
โจวอวิ๋นโจวจูงน้องสาวลงมาจากชั้นบน พอเห็นโจวหวยจิ่นนั่งอยู่ในห้องรับแขก ก็ชะงักฝีเท้า คิ้วน้อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
ซูฉิงมองลูกชาย มุมปากกระตุกเล็กน้อย สีหน้านี้เหมือนกับตอนที่โจวหวยจิ่นขมวดคิ้วเป๊ะ ๆ
ถังถังดวงตาโตคู่หนึ่งมองโจวหวยจิ่น แล้วหันมองแม่ หน้าตางงวย