กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ย่า! ปู่!” พอตู้เนี่ยนชูเห็นจ้าวหมิงเซียงกับหานหงป๋อ ก็ยื่นแขนไปทางจ้าวหมิงเซียง ร้องไห้จนหายใจไม่ทัน
หานเหมยยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ รีบพูดว่า “เนี่ยนชู อย่าร้องไห้เลย ลูกอย่าได้อารมณ์รุนแรงขนาดนี้ เดี๋ยวจะอาเจียนเอา”
จ้าวหมิงเซียงโอบตู้เนี่ยนชูไว้ในอ้อมกอด พลางปลอบเธอพลางด่าซูฉิง
“ไม่ผิดจากที่คิด คนบ้านนอกชั้นต่ำอย่างมัน สอนลูกออกมาก็เป็นอีตัวแสบชั้นต่ำเหมือนกัน กล้าทำเนี่ยนชูของฉันเป็นแบบนี้ ฉันต้องให้อีตัวแสบนั่นชดใช้ให้ได้!”
“ค่าตอบแทนอะไรกัน?” ถังหลานจื่อเดินเข้ามาในห้องคนไข้ด้วยสีหน้าเย็นชา จ้องจ้าวหมิงเซียงอย่างเย็น ๆ