กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว่ยชิงซานกับตระกูลโจวอยู่บ้านพักเดียวกัน พอกลับจากงานถึงบ้าน ลงจากรถมาก็เห็นโจวเยี่ยนไป๋ออกมาเทขยะ
เขาคิดว่าเรื่องของโจวอวิ๋นโจวปิดบังเขาไม่ได้ จึงเดินไปหาแล้วพูดกับเขา “เหล่าโจว หลานชายของคุณเกิดเรื่องแล้ว”
“อวิ๋นโจว?” โจวเยี่ยนไป๋มองเว่ยชิงซานอย่างร้อนใจ “เขาเป็นอะไรไป?”
เด็กห้าขวบคนหนึ่ง จะเกิดเรื่องอะไรได้
เว่ยชิงซานหัวเราะเสียงดังอย่างเปิดเผยก่อน
หัวเราะจนโจวเยี่ยนไป๋มองเขาเหมือนมองคนบ้า
โจวเยี่ยนไป๋อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปทุบแขนเขา “หลานฉันเป็นอะไรกันแน่? คุณหัวเราะอะไร? พูดสิ”
เว่ยชิงซานมองโจวเยี่ยนไป๋ด้วยความอิจฉาอย่างที่สุด “หลุมศพบรรพบุรุษของบ้านคุณกำลังพ่นควันเขียวแล้ว”