กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันไม่ไป” เฝิงอวิ๋นเช่อพูดด้วยใบหน้าซีดเผือด
ถ้าไปตามหาแบบนั้น เรื่องนี้จะบานปลาย พ่อของเธอก็จะรู้เรื่อง เขาต้องเป็นห่วงแน่
“เธอจะกลัวอะไร?” หลัวจือเซี่ยถามอย่างไม่เข้าใจ
ซูฉิงก็มองเฝิงอวิ๋นเช่อเช่นกัน เธอเองก็ไม่ค่อยเข้าใจอีกฝ่าย
“ทำไมเธอถึงกลัวว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดโปง? จือเซี่ยพูดถูกแล้ว ไม่เธอก็หย่ากับเขา หรือไม่เขาก็ต้องตัดขาดกับลั่วเวยให้สิ้นซาก”
“เธอยังรักไอ้ผู้ชายเลวนั่นอยู่หรือเปล่า?” หลัวจือเซี่ยเบิกตากว้าง มองเฝิงอวิ๋นเช่ออย่างเหลือเชื่อ
เฝิงอวิ๋นเช่อยิ้มขื่น “ฉันไม่รักแล้ว ตั้งนานแล้ว ฉันไม่ได้ไม่กล้าฉีกหน้ากับเขา แค่ไม่อยากให้พ่อรู้เรื่องนี้แล้วต้องเป็นห่วงฉัน”