กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองคนพบกันที่ใต้ตึกห้องพยาบาล
หานเหมยทำสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด พูดกับซูฉิงเสียงเบา “เธอคิดว่าทำแบบนี้แล้วเธอจะชนะหรือ?”
“ในใจพี่หวยจิ่น ฉันสำคัญกว่าเธอเสมอ!”
ซูฉิงกลอกตา “อยากเป็นเสี่ยวซานขนาดนั้นเลย?”
หานเหมย “……”
เห็นเว่ยชิงซานมองมาทางเธอ หานเหมยก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าแสดงความขอโทษทันที อุ้มตู้เนี่ยนชูเดินไปข้างหน้า
“ท่านผู้บังคับบัญชา ขอโทษค่ะ ฉันมาช้า”
เว่ยชิงซานพยักหน้า “ในเมื่อมากันแล้ว ก็เริ่มเถอะ”
หานเหมยกัดริมฝีปาก มองไปทางซูฉิง บนใบหน้าประดับด้วยสีหน้าขอโทษ แต่ในแววตากลับซ่อนมีดไว้
“สหายซูฉิง ขอโทษ!”