กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หานเหมยปลอบลูกสาว แต่ตู้เนี่ยนชูฟังไม่เข้าหูเลยสักคำ ร้องไห้สะอึกสะอื้น
“แม่ หนูไม่ยอมขอโทษผู้หญิงตัวแสบคนนั้นหรอก หนูไม่ได้ผิด เธอตบหนูครั้งก่อน หนูก็เอาคืนไปที่เด็กตัวแสบนั่น ไม่ผิดสักหน่อย”
หานเหมยข่มใจพูดว่า “แม่รู้ว่าลูกไม่ได้ผิด แต่สถานการณ์ตอนนี้คือ เราจำเป็นต้องไปขอโทษสองคนตัวแสับนั่น”
“แม่สัญญากับลูก พอมีโอกาสเมื่อไร แม่จะล้างแค้นให้แน่นอน”
“หนูไม่เอานะ” ตู้เนี่ยนชูร้องไห้สะอื้นเป็นพัก ๆ “หนูอยู่ห้องเดียวกับโจวหว่านถัง บ่ายนี้หนูไปขอโทษเธอ แล้วแม่จะให้หนูไปเรียนหนังสือต่อได้ยังไง”
หานเหมยเองก็สงสารลูก แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับใจคน