บทที่ 321: พลิกกลับ

บทที่ 321: พลิกกลับ

ความมืดใต้พิภพยังคงชวนให้รู้สึกอึดอัด มีเพียงป่าหิ่งห้อยอันพิกลแห่งนี้ที่แผ่แสงเย็นเยียบสลัวออกมา

หลิ่วอีอีจับแขนขวาของเหวินหลินไว้แน่น ฝ่ามือมีเหงื่อเย็นชื้นละเอียดซึมออกมาเพราะความตึงเครียด

พลังวิญญาณในร่างนางยังคงไหลหายไปอย่างช้า ๆ แม้ความเร็วดูเหมือนจะลดลงบ้างแล้ว แต่ความอ่อนแอที่ไม่ขาดสายนี้ก็ยังทำให้นางใจสั่นกระวนกระวาย

ต่างจากนาง เหวินหลินที่เดินนำอยู่เบื้องหน้ากลับสงบนิ่งผิดปกติ

มือขวาของเขาถืออาวุธวิเศษชิ้นหนึ่งไว้อย่างมั่นคง ฝีเท้าหนักแน่น ขณะฝ่าผ่านป่าแห่งนี้ไปข้างหน้า

แต่ทันใดนั้นเอง เขาก็หยุดชะงัก

หลิ่วอีอีก็รีบหยุดตาม หัวใจนางกระตุกวูบ ลางสังหรณ์ร้ายกาจสายหนึ่งบีบรัดหัวใจ จึงรีบลดเสียงลงและถามอย่างร้อนรน

“เกิดอะไรขึ้น?! ศิษย์น้องเหวินหลิน เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

เหวินหลินไม่ได้ตอบในทันที