บทที่ 320: โม่หยวน

บทที่ 320: โม่หยวน

ครืนนนน—!

เหนือผืนฟ้า สัตว์ประหลาดยักษ์น่าสะพรึงที่แบกผืนป่าไว้บนหลัง ราวกับกลายเป็นเทือกเขาลูกหนึ่งซึ่งกำลังถล่มลงมา กดทับลงอย่างรุนแรง!

เงามืดปกคลุมทั่วทั้งลานกว้าง แรงกดดันน่าหวาดผวาที่ทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออกนั้น ยังไม่ทันตกลงมาจริง ๆ ก็ทำให้ศิษย์สำนักมารซึ่งมีการบำเพ็ญอ่อนแอกว่าบางส่วน ถูกกดจนกระดูกแทบแตกและกระอักเลือดออกมา ณ จุดนั้นแล้ว

เสียงกรีดร้องอย่างสิ้นหวังดังขึ้นไม่ขาดสาย

หลิวเจินเจินทรุดแผ่อยู่บนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง หากมิใช่เพราะปราณชีวิตของนางยังคงอาศัยผีโลหิตของตนค้ำจุน เกรงว่านางคงสิ้นใจภายใต้แรงกดดันอันทรงพลังนี้ไปแล้ว

ในช่วงเวลาคับขันเช่นนี้ ในที่สุดแววตาของกุยเยี่ยนก็ปรากฏความเคร่งขรึมขึ้นวูบหนึ่ง

ครู่ต่อมา ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน เขาค่อย ๆ ลากโลงศพใบหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของของตน!