กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 316: สัตว์ประหลาด
เหวินหลินมองตามสายตาของหลิ่วอีอี พลางพินิจพิจารณาลำต้นในป่าหิ่งห้อยเบื้องหน้าอย่างละเอียด
เป็นดังคำนางกล่าว เปลือกของต้นไม้ยักษ์เหล่านี้ แม้จะหยาบกร้านและเก่าแก่ ทว่ากลับไม่มีใบหน้ามนุษย์อันประหลาดที่ปรากฏอยู่บนต้นมนุษย์เรืองแสงต้นก่อนหน้านี้
ดูเหมือนว่า... พวกมันคงไม่ได้เกี่ยวข้องกับอสูรจริง ๆ เป็นเพียงต้นไม้ที่เปล่งแสงได้เท่านั้น?
“ศิษย์น้องเหวินหลิน!” เมื่อเห็นเช่นนั้น ประสาทที่ตึงเครียดของหลิ่วอีอีก็คลายลงเล็กน้อยในที่สุด “พวกมันปกติดี บางทีต้นเมื่อครู่นั้น... อาจเป็นเพียงข้อยกเว้นก็ได้”
“อาจจะ” เหวินหลินตอบอย่างไม่แสดงความเห็น
ทว่าสัญญาณเตือนในใจเขากลับไม่ลดลงแม้แต่น้อย