บทที่ 289: เวทีประลอง

บทที่ 289: เวทีประลอง

เหล่าผู้บำเพ็ญที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นกลุ่มนี้ มีบรรยากาศแตกต่างจากกลิ่นอายดุร้ายป่าเถื่อนบนตัวกุ่ยเยี่ยนโดยสิ้นเชิง

พวกเขาสวมชุดคลุมเต๋าสีน้ำตาลเรียบง่าย บนชุดยังเปื้อนเศษหญ้าสดอยู่บ้าง ราวกับเพิ่งกลับมาจากการทำงานในไร่นา

ส่วนคนที่เป็นผู้นำนั้นยิ่งดูไม่ใส่ใจภาพลักษณ์ ผมดำยาวปานกลางสยายพาดไหล่อย่างลวก ๆ เท้าเปล่าคู่หนาหยั่งยืนอยู่บนพื้นเช่นนั้น ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายประหลาดชนิดหนึ่งที่ผสานกลมกลืนกับขุนเขาและพงไพรโดยรอบ

ทั้งที่เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างชัดเจน กลับคล้ายไม่มีตัวตนอยู่เลย หากมิใช่ดวงตามองเห็น จิตสัมผัสแทบไม่อาจจับล็อกเขาได้

ชายร่างกำยำข้างกุ่ยเยี่ยนเห็นได้ชัดว่ารู้ที่มาของคนกลุ่มนี้ เขาเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน แสยะยิ้มเยาะเย้ยว่า