บทที่ 266: กระบี่พลังคุ้มกายเทพหยางแท้แห่งฮ่าวเทียน

บทที่ 266: พลังคุ้มกายเทพหยางแท้ฮ่าวเทียน

หลิวเจินเจินถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างเงียบงัน ดวงตาเย็นเยียบคู่นั้นเปี่ยมด้วยความระแวดระวังและการพินิจพิเคราะห์ที่ไม่คิดปิดบังแม้แต่น้อย

นางขมวดคิ้วแน่น มองสำรวจสตรีเบื้องหน้าที่แย้มยิ้มงดงาม ทว่ากลับแผ่ความประหลาดพิกลออกมาทุกอณู

“คิดจะเล่นเล่ห์อะไรอีก?” นางเอ่ยช้า ๆ น้ำเสียงเจือความกังขา “วิชาที่เจ้ามอบให้ข้า... คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกกระมัง?”

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา จินว่านไฉก็เผยสีหน้าราวกับได้รับความอยุติธรรมอย่างยิ่ง

“โอ๊ย ๆ ศิษย์สืบทอดหลิวผู้ยิ่งใหญ่ของข้า เจ้ากล่าวหาข้าเกินไปแล้วจริง ๆ!”

“ก่อนหน้านี้เป็นเพราะข้ามีตาหามีแววไม่ ล่วงเกินมังกรซ่อนกายอย่างเจ้า บัดนี้ข้าต้องการขอขมาและผูกไมตรีอันดี แล้วจะไปเล่นตุกติกกับวิชาได้อย่างไร?”

“หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ป้ายชื่อของข้าจินว่านไฉ มิเท่ากับถูกข้าทุบทำลายด้วยมือตนเองหรือ?”