กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 249: เมืองวั่งอัน
เมืองวั่งอัน ชื่อนั้นฟังดูสงบสุข แต่เมื่อหลิวเอ้อร์ชีเหยียบเข้าสู่เมืองเล็กแห่งนี้จริง ๆ ในใจกลับรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
ถนนในเมืองปูด้วยแผ่นศิลาสีเขียว บ้านเรือนสองข้างทางก็นับว่าเป็นระเบียบเรียบร้อย เพียงแต่ดูเงียบเหงาอยู่บ้าง ชาวเมืองที่เดินผ่านไปมาประปรายล้วนมีท่าทางเร่งรีบ ก้มหน้าก้มตา ราวกับกำลังหลบเลี่ยงบางสิ่ง
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่สายตาของคนเหล่านั้นสบเข้ากับหลิวเอ้อร์ชีโดยไม่ตั้งใจ แววตาจะเผยความระแวดระวังที่ซุกซ่อนไว้เพียงเสี้ยวหนึ่ง ก่อนรีบเบนหนีไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ฝีเท้าก็ยังเร่งเร็วขึ้นหลายส่วน
หลิวเอ้อร์ชียิ่งมั่นใจว่า สถานที่แห่งนี้มีปัญหาจริง ๆ
การที่เขามาที่นี่ แน่นอนว่าเพื่อสืบเรื่องประหลาดที่ฉินอีได้ยินมาจากปากนายทหารผู้นั้น