เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 234: การขัดเกลาเก้าวัฏจักร
โจวไห่รุ่ยนั่งอยู่หน้าตำหนัก สายตาคมปลาบดุจคบเพลิงกวาดมองฉินอีและหลิวเจินเจินที่นั่งขัดสมาธิอยู่เบื้องหน้า
“ฉินอีแลกวิชานั้นมาแล้ว คงได้ศึกษาไปบ้างแล้ว ส่วนเจ้า... คงยังไม่เคยเห็นมาก่อนสินะ? ในเมื่อเป็นเช่นนี้...”
คำพูดของเขายังไม่ทันจบ เสียงเย็นเยียบของหลิวเจินเจินก็ดังขึ้นขัดจังหวะโดยตรง
“ศิษย์เรียนรู้สำเร็จแล้ว”
ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา ใจของโจวไห่รุ่ยก็ไหววูบเล็กน้อย
คิ้วดุจถูกสลักด้วยคมมีดของเขาเลิกขึ้น ดวงตาไม่เผยอารมณ์ยินดียินร้าย เพียงเอ่ยอย่างเฉยเมยว่า “หลอกลวงข้า ไม่เป็นผลดีต่อเจ้าแม้แต่น้อย เจ้าเข้าใจวิชานี้จริงหรือ?”
หลิวเจินเจินสบสายตาที่เปี่ยมแรงกดดันของเขา สีหน้าสงบนิ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ
“ศิษย์เข้าใจ เพียงแต่... ยังไม่เคยฝึกฝนสำเร็จมาก่อน จำเป็นต้องให้ศิษย์ฝึกสักครั้งตอนนี้ เพื่อพิสูจน์ว่าคำพูดมิใช่เรื่องเท็จหรือไม่?”