กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 217: สิ่งอัปมงคลพิสดาร
เมื่อฉินอีได้ยินเช่นนั้น แม้ในใจยังไม่เข้าใจ แต่ก็ชี้ประเด็นออกมาตรง ๆ
“แล้วข้าจะมีน้ำหนักมากพอได้อย่างไร? เรื่องนี้เดิมทีก็ทำได้ยากยิ่งอยู่แล้วมิใช่หรือ หากท่านสามารถทำให้ข้ามีน้ำหนักมากพอ เช่นนั้นตัวท่านเองทำไม่ได้หรือ? ยังจำเป็นต้องอาศัยข้าอีก?”
ซูเม่ยเอ๋อร์ฟังแล้วมิได้โกรธเคืองแม้แต่น้อย เพียงหัวเราะเบา ๆ พลางยกมือปิดปาก ก่อนอธิบายว่า
“นั่นย่อมเป็นธรรมดา! เพราะเรื่องนี้ มีเพียงเจ้าที่ทำได้ ส่วนข้า... ไม่มีทางทำได้อีกแล้ว”
คิ้วของฉินอียกขึ้นเล็กน้อย “เรื่องใด?”
รอยยิ้มบนใบหน้าซูเม่ยเอ๋อร์ค่อย ๆ จางลง กลับปรากฏความจริงจังขึ้นมาเล็กน้อย
“นั่นก็คือ การได้เป็น—อันดับหนึ่ง!”
“อันดับหนึ่ง?” ฉินอีทวนคำหนึ่งรอบ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินคำนี้