บทที่ 176: เตาหลอมโอสถ

บทที่ 176: เตาหลอมโอสถ

ซูเม่ยเอ๋อร์ถอนหายใจอย่างพึงพอใจ ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้นจากร่างของฉินอี

ส่วนฉินอีที่นอนอยู่บนพื้นนั้น ดวงตากลับไร้แวว เขาจ้องมองเบื้องบนอย่างเลื่อนลอย ราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว

ช่วยไม่ได้…

เดิมทีเขาคิดจะปฏิเสธ…

แต่สิ่งที่อีกฝ่ายมอบให้นั้นมากเกินไปจริง ๆ

เพื่อให้ร่างหลักพัฒนาได้ดียิ่งขึ้น และเพื่อให้ร่างแยกจำนวนมากภายในถ้ำพำนักสามารถเร่งยกระดับการบำเพ็ญได้โดยเร็ว เขาจึงทำได้เพียงยอม “เสียสละ” เช่นนี้

แต่ก็ต้องยอมรับว่า ซูเม่ยเอ๋อร์สมแล้วที่เป็นมารสาวจากสำนักมารผู้ผ่านศึกมานับไม่ถ้วน ประสบการณ์ใน “การประลองวิชา” ของนางช่ำชองหาผู้ใดเทียบ

หากจิตแห่งมรรคของเขาไม่มั่นคงพอ เกรงว่าคงถูกนางจัดการจนพ่ายแพ้ย่อยยับไปนานแล้ว

ซูเม่ยเอ๋อร์สวมเสื้อคลุมเต๋าสีดำสลับขาวกลับเข้าไป ปกปิดเรือนร่างอันงดงามทั้งหมด จากนั้นจึงหันไปมองหลิวเจินเจินที่อยู่ข้าง ๆ แต่กลับพบว่าใบหน้าของหลิวเจินเจินเองก็ขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย