กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 140: เหยื่อล่อ
เหวินซานจ้องภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ชั่วขณะหนึ่งถึงกับมึนงงไปหมด
ศิษย์ร่วมสำนักที่เมื่อครู่ยังมีชีวิตอยู่ดี ๆ กลับกระโดดลงไปในรอยแยกอันดำมืดทีละคนโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
บนใบหน้าของพวกเขาไม่มีความหวาดกลัว ไม่มีความลังเล หรือกระทั่งความลังเลใจเพียงเสี้ยวเดียว
ราวกับว่าสำหรับพวกเขาแล้ว ความตายมิใช่จุดจบ หากแต่เป็นเกียรติยศ เป็น...ปลายทางที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
“ผู้บำเพ็ญสายธรรม” เหล่านี้ที่ไม่เห็นค่าชีวิตของตนเองเลยแม้แต่น้อย ทำให้หัวใจของเหวินซานสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
จู่ ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่า แดนลับแห่งนี้อาจซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้มาก
คนกลุ่มนี้ เกรงว่าคงมีแผนการต่อแดนลับแห่งนี้มานานแล้ว